FWB als bestuursniveau (geheel): Audit
Datum: 2026-03-31 Lijn: FWB als bestuursniveau. Geheel Sectie: Franse Gemeenschap (FWB): Afgeschaft Status: 🔴 Afgeschaft
Fase 1: Diepteonderzoek
1A. Wat is het precies?
De Fédération Wallonie-Bruxelles (FWB): officieel nog steeds de "Communauté française de Belgique" in de Grondwet. Is één van de drie gemeenschappen in het Belgische federale systeem, naast de Vlaamse Gemeenschap en de Duitstalige Gemeenschap. Ze werd in het leven geroepen bij de grondwetsherziening van 1970 (als "Communauté culturelle française") en kreeg haar huidige vorm bij de staatshervormingen van 1980, 1988 en 1993.
Juridische basis:
- Grondwet art. 2 (drie gemeenschappen), art. 115-120 (gemeenschapsparlementen), art. 121-123 (gemeenschapsregeringen), art. 127-130 (bevoegdheden)
- Bijzondere wet van 8 augustus 1980 tot hervorming der instellingen
- Bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van Gemeenschappen en Gewesten (BFW/LSF)
- Art. 138 Grondwet: overdracht van bevoegdheden van de FWB naar het Waals Gewest en COCOF
Wat het omvat als bestuursniveau: De FWB is een volledig bestuursniveau met:
- Een parlement van 94 leden (geen rechtstreeks verkozenen. Samengesteld uit 75 Waalse en 19 Brusselse parlementsleden)
- Een regering van 6 ministers (4 ervan ook Waals minister. Het "dubbele pet"-systeem)
- Een ministerie (administratie) van ~6.000 ambtenaren, onderverdeeld in een Secretariaat-Generaal en 5 Algemene Besturen
- Circa 20 parastatale instellingen en OIP's (Organismes d'Intérêt Public), waaronder RTBF, ONE, FNRS, WBE (Wallonie-Bruxelles Enseignement), AGE, CSA
- Een totaalbudget van ~€15 miljard (2025), waarvan ~70% naar onderwijs
Territoriale werking: De FWB is bevoegd voor:
- Het hele Franstalige taalgebied (= Wallonië minus de Duitstalige Gemeenschap)
- De Franstalige instellingen in het tweetalige gebied Brussel-Hoofdstad
Dit creëert een fundamentele asymmetrie: de FWB oefent bevoegdheden uit op twee territoria die elk ook hun eigen gewestregering hebben (Wallonië en Brussel), maar het is zelf geen gewest. Het kan geen belastingen heffen, geen ruimtelijke ordening voeren, geen economisch beleid maken. Het is een "zwevend" bestuursniveau dat persoonsgebonden materies (onderwijs, cultuur, welzijn, jeugd, sport, media, wetenschappelijk onderzoek) beheert voor een taalgroep, dwars door twee gewesten heen.
Financiering:
- De FWB heeft geen eigen fiscale bevoegdheid. Nul. Geen enkele belasting.
- Al haar inkomsten (~€13,5 miljard in 2025) komen van federale dotaties via de Bijzondere Financieringswet: een deel van de BTW-opbrengsten (verdeeld op basis van het aantal leerlingen) en een deel van de personenbelasting (verdeeld op basis van fiscale capaciteit).
- Schuld: €14,25 miljard eind 2025. Voor het eerst boven 100% van de ontvangsten
- Structureel tekort: ~€1,3-1,5 miljard per jaar (2025)
- Zonder ingrijpen: schuld verdubbelt naar €21 miljard tegen 2029
- Rentelast: €294 miljoen (2025), oplopend naar 4,2% van de ontvangsten binnen vier jaar
Personeel:
- Ministerie FWB: ~6.000 ambtenaren (administratief)
- Onderwijs: ~100.000 leerkrachten en ondersteunend personeel (betaald door de FWB, maar werkend in scholen op Waals en Brussels grondgebied)
- In totaal beheert de FWB zo'n 110.000+ personeelsleden
1B. Wat doet het in de praktijk?
Kerntaken:
- Onderwijs (~70% van het budget): van kleuterschool tot hoger onderwijs voor het hele Franstalige net. 900.000+ leerlingen, 100.000+ leerkrachten, honderden scholen.
- Cultuur & erfgoed: subsidies aan culturele instellingen, musea, bibliotheken, theater, muziek.
- Audiovisueel beleid: RTBF (openbare omroep), CSA (mediaregulator).
- Wetenschappelijk onderzoek: FNRS en aanverwante fondsen.
- Kinderopvang & jeugd: ONE (Office de la Naissance et de l'Enfance), jeugdhulpverlening.
- Sport: Adeps en sportinfrastructuur.
- Preventieve gezondheidszorg: vaccinatieprogramma's, gezondheidspreventie.
Het fundamentele probleem in de praktijk:
De FWB is een bestuursniveau dat geld uitgeeft dat het niet zelf int, bevoegdheden uitoefent op territoria die het niet bestuurt, en bestuurd wordt door politici die eigenlijk elders verkozen zijn. Dit leidt tot drie structurele disfuncties:
Geen democratische legitimiteit. Geen enkele burger stemt voor het FWB-parlement. De 94 leden zijn eigenlijk Waalse en Brusselse parlementsleden die er "bij" zitten. Er is geen FWB-kieskring, geen FWB-stembiljet, geen FWB-campagne.
Geen financiële verantwoordelijkheid. De FWB int geen belastingen. Al het geld komt van de federale overheid via dotaties. Wie geld uitgeeft zonder het te moeten ophalen, heeft minder prikkel om efficiënt te zijn. Het resultaat: een schuld van €14 miljard en een structureel tekort van €1,3 miljard per jaar.
Institutionele overlap en versnippering. De FWB overlapt met het Waals Gewest (voor alles op Waals grondgebied) en met het Brussels Gewest (voor alles in Brussel). Dezelfde ministers besturen beide niveaus. Dezelfde ambtenaren werken voor verweven administraties. Dezelfde politici stemmen in meerdere parlementen.
Art. 138. De langzame zelfontbinding:
Via artikel 138 van de Grondwet heeft de FWB al een reeks bevoegdheden overgedragen aan het Waals Gewest en de COCOF (Commission communautaire française in Brussel):
- 1993 (Akkoord van Saint-Michel/Saint-Quentin): toerisme, sportinfrastructuur, sociale promotie, beroepsopleiding, leerlingenvervoer, gezondheidsbeleid, maatschappelijk welzijn
- 2014 (Akkoord van Sainte-Émilie): verdere intensivering van de overdrachten
Dit bevestigt een Franstalige consensus: de FWB is te groot voor sommige taken en te klein voor andere. Maar een volledige opheffing wordt politiek tegengehouden door de kwestie-Brussel. Als de FWB verdwijnt, wie beheert dan het Franstalig onderwijs en de Franstalige cultuur in Brussel?
Audit & controle: Het Rekenhof heeft in 2024 een afkeurend oordeel uitgesproken over de algemene rekening van de FWB, wegens materiële afwijkingen van aanzienlijke impact. De structurele begrotingstekorten zijn al meer dan 15 jaar een terugkerend thema.
1C. Internationale vergelijking
De kernvraag: Heeft een land een apart bestuursniveau nodig dat gebaseerd is op taal/cultuur, bovenop territoriale deelstaten? Nergens in de ontwikkelde wereld bestaat een vergelijkbaar systeem.
Duitsland (16 Länder, geen gemeenschappen):
- Onderwijs en cultuur zijn in Duitsland Länderbevoegdheden de zogenaamde Kulturhoheit der Länder (culturele soevereiniteit van de deelstaten).
- Elk Land beheert zijn eigen onderwijssysteem, cultureel beleid en mediabeleid. Er is géén apart bestuursniveau voor taalgroepen.
- Coördinatie gebeurt via de Kultusministerkonferenz (KMK), een vrijwillig overlegorgaan van de 16 onderwijsministers.
- Duitsland heeft minderhedentalen (Sorbisch, Fries, Deens) die beschermd worden via specifieke wetten, maar zonder aparte parlementen of regeringen.
Zwitserland (4 talen, 26 kantons, geen gemeenschappen):
- Onderwijs is een kantonale bevoegdheid. De 26 kantons hebben elk hun eigen onderwijswetgeving.
- Coördinatie via de EDK (Schweizerische Konferenz der kantonalen Erziehungsdirektoren): een overlegorgaan, geen bestuurslaag.
- Meertalige kantons (Bern, Fribourg, Wallis/Valais) regelen het taalbeheer intern, zonder apart gemeenschapsparlement.
- Zwitserland heeft drie keer meer officiële talen dan België, maar nul gemeenschapsparlementen.
Nederland (unitaire staat, geen gemeenschappen):
- Onderwijs, cultuur en media worden centraal aangestuurd door het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW).
- Provincies en gemeenten hebben aanvullende rollen (toezicht, lokale schoolgebouwen), maar geen wetgevende onderwijsbevoegdheid.
- Fries als tweede rijkstaal wordt beschermd via specifieke wetgeving, zonder apart bestuursniveau.
Denemarken, Zweden, Finland:
- Onderwijs en cultuur zijn nationale bevoegdheden met gedecentraliseerde uitvoering door gemeenten.
- Geen enkele van deze landen kent een taalgebaseerd bestuursniveau.
Oostenrijk (9 Bundesländer):
- Vergelijkbaar met Duitsland: onderwijs is een gedeelde bevoegdheid (Bund + Länder), cultuur is Länder-bevoegdheid. Geen gemeenschapsniveau.
Conclusie internationale vergelijking: België is het enige land ter wereld met een apart bestuursniveau (parlement + regering + administratie) voor taalgroepen, bovenop de territoriale deelstaten. Alle vergelijkbare federale staten laten onderwijs en cultuur beheren door de territoriale deelstaten, met interregionale coördinatie via overlegorganen.
1D. Knelpunten en kritiek
1. Structurele onfinancierbaarheid
De FWB is structureel ongefinancierd sinds de communautarisering van onderwijs in 1988-1989. Anders dan Vlaanderen, dat gewest en gemeenschap fuseerde en zo de hele pot beheert (gewestbelastingen + gemeenschapsdotaties), bleef de FWB een zuiver dotatie-afhankelijke entiteit.
- Tekort 2025: ~€1,3-1,5 miljard op €13,5 miljard inkomsten (~10%)
- Schuld 2025: €14,25 miljard (>100% van de ontvangsten)
- Projectie 2029: schuld van €21 miljard zonder ingrijpen
- De FWB is de facto technisch failliet als ze een privaat bedrijf zou zijn.
2. Democratisch deficit
- Geen rechtstreekse verkiezingen. Geen enkele Belg stemt voor het FWB-parlement.
- De burgers in Wallonië en Brussel weten nauwelijks dat dit bestuursniveau bestaat of wat het doet.
- Uit een onderzoek van VRT/De Standaard/RTBF bleek dat minder dan 30% van de Franstalige Belgen het verschil kent tussen het Waals Gewest en de Franse Gemeenschap.
3. Het "dubbele pet"-systeem
Vier van de zes FWB-ministers zijn tegelijk Waals minister. Dit is efficiënt in de zin dat dezelfde mensen beslissen, maar het betekent ook dat de FWB geen eigen politieke identiteit heeft. De FWB-ministerraad is in de praktijk een uitloper van de Waalse.
4. Art. 138. De stille uitholling
De opeenvolgende transfers via art. 138 (1993, 2014) tonen dat de Franstalige politiek zelf erkent dat de FWB-structuur niet werkt. Telkens worden bevoegdheden verschoven naar het Waals Gewest (en de COCOF voor Brussel), maar het overkoepelende niveau blijft bestaan. Met alle kosten van dien.
5. Brusselkwestie als blokkade
De voornaamste reden waarom de FWB niet volledig wordt opgeheven, is Brussel. Als de FWB verdwijnt, moet er een oplossing komen voor het Franstalig onderwijs en de Franstalige cultuur in Brussel. Brussel is een gewest, geen gemeenschap, en de Franstalige Brusselaars willen niet "onder" het Waals Gewest vallen. Dit creëert een institutionele knoop die elke hervorming blokkeert.
6. Mediakritiek en expertstandpunten
- Het IMF (Selected Issues Paper, 2023) wees op de "vertical fiscal gaps" als gevolg van de scheiding tussen uitgavenbevoegdheid en fiscale capaciteit, met de FWB als schoolvoorbeeld.
- De Hoge Raad van Financiën heeft herhaaldelijk gewaarschuwd voor de onhoudbaarheid van de FWB-financiën.
- Doorbraak.be publiceerde een uitgebreide analyse ("Voeg Waals Gewest en Franstalige Gemeenschap samen") die het Vlaamse model als superieur alternatief aanhaalde.
- De vakbond CSC/ACV bekritiseerde het besparingsplan 2025 als een gevolg van structurele onderfinanciering, niet van overspending.
Fase 2: Toetsing aan de 9 Principes
| # | Principe | Oordeel | Onderbouwing |
|---|---|---|---|
| 1 | Subsidiariteit | ❌ Faalt | De FWB oefent bevoegdheden uit op twee territoria (Wallonië + Brussel) zonder daar het bestuur van te zijn. Onderwijs en cultuur kunnen prima door de deelstaten beheerd worden, zoals in elk ander federaal land ter wereld. |
| 2 | Transparantie | ❌ Faalt | De burger weet niet dat de FWB bestaat, laat staan wie er beslist of wie er betaalt. Geen rechtstreekse verkiezingen, geen zichtbare verantwoording. Minder dan 30% van de Franstaligen kent het verschil met het Waals Gewest. |
| 3 | Verantwoordelijkheid = Financiering | ❌ Faalt | De FWB geeft €15 miljard uit per jaar maar int nul euro aan eigen belastingen. 100% dotatie-afhankelijk. Dit is de ultieme fiscal gap. De maximale scheiding tussen wie betaalt en wie beslist. Resultaat: €14 miljard schuld. |
| 4 | Eenvoud | ❌ Faalt | De FWB is het schoolvoorbeeld van institutionele complexiteit. Een bestuursniveau dat dwars door twee gewesten heen werkt, met een parlement dat niet rechtstreeks verkozen is, ministers die in twee regeringen zitten, en bevoegdheden die via art. 138 constant verschuiven. Onuitlegbaar aan een 16-jarige. |
| 5 | Schaalgrootte | ⚠️ Gedeeltelijk | De FWB bedient ~4,5 miljoen Franstaligen. Op zich een werkbare schaal. Maar de schaal is artificieel: het is geen territoriaal geheel maar een taalgroep verspreid over twee regio's. De administratie in Brussel stuurt scholen aan in Aat en Aarlen. |
| 6 | Concurrerende bevoegdheden | ❌ Faalt | Het gemeenschapsmodel staat haaks op concurrerende bevoegdheden. De FWB legt uniform beleid op voor alle Franstaligen, zonder ruimte voor regionale differentiatie (bv. Brussel vs. Henegouwen). Het tegenovergestelde van het Duitse model. |
| 7 | Resultaatgericht | ❌ Faalt | Er zijn geen formele KPI's voor het FWB-parlement of de FWB-regering. Het Rekenhof gaf een afkeurend oordeel over de rekeningen 2024. Het Franstalig onderwijs presteert significant slechter dan het Vlaamse in internationale rankings (PISA), ondanks vergelijkbare uitgaven per leerling. |
| 8 | Digitaal-eerst | ⚠️ Gedeeltelijk | De FWB heeft digitalisering van sommige diensten doorgevoerd (Mon Espace, onderwijs-platformen), maar het is versnipperd over meerdere bestuursniveaus. Geen geïntegreerd digitaal loket voor de burger. |
| 9 | Internationaal bewezen | ❌ Faalt | Geen enkel vergelijkbaar land heeft een apart bestuursniveau voor taalgroepen bovenop territoriale deelstaten. België is uniek. En niet in positieve zin. Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk: allemaal laten ze onderwijs en cultuur over aan de territoriale deelstaten. |
Synthesescore: 0 ✅ | 2 ⚠️ | 7 ❌
Grootste winst te boeken bij: Principe 3 (Verantwoordelijkheid = Financiering), Principe 4 (Eenvoud) en Principe 2 (Transparantie). Door de FWB op te heffen en haar bevoegdheden over te dragen aan de deelstaten, verdwijnt in één klap de grootste fiscal gap van het land, een onzichtbaar bestuursniveau, en een laag institutionele complexiteit die nergens ter wereld zijn gelijke kent.
Fase 3: HART-voorstel
3A. Classificatie
🔴 Afgeschaft De FWB als bestuursniveau wordt opgeheven. Alle bevoegdheden worden overgedragen aan de Waalse Deelstaat (voor het Waals grondgebied) en de Brusselse Deelstaat (voor het Brussels grondgebied).
3B. Concreet voorstel
Wat verandert er?
De FWB houdt op te bestaan als bestuursniveau. Geen parlement, geen regering, geen apart ministerie.
Onderwijs op Waals grondgebied → Waalse Deelstaat. De ~70% van het FWB-budget dat naar onderwijs gaat, wordt een bevoegdheid van de Waalse Deelstaat. De Waalse Deelstaat krijgt de bijbehorende dotaties en eventueel eigen fiscale bevoegdheid.
Onderwijs in Brussel → Brusselse Deelstaat. Het Franstalig onderwijs in Brussel wordt een autonome bevoegdheid van de Brusselse Deelstaat, met grondwettelijke taalgaranties voor zowel Franstalig als Nederlandstalig onderwijs. Dit is de sleutel die de Brusselkwestie ontmijnt.
Cultuur, media, sport, jeugd → analoge verdeling. RTBF wordt een Waalse publieke omroep (met een samenwerkingsakkoord voor de Franstalige Brusselaars, vergelijkbaar met hoe de VRT in Brussel opereert). ONE wordt gesplitst: Waals deel naar de Waalse Deelstaat, Brussels deel naar de Brusselse Deelstaat.
FNRS (wetenschappelijk onderzoek) → federaal. Fundamenteel wetenschappelijk onderzoek wordt een federale bevoegdheid (samen met FWO), naar het model van de Deutsche Forschungsgemeinschaft (DFG) en de Nederlandse NWO.
Financiering: de huidige FWB-dotaties worden herverdeeld:
- Het Waalse aandeel (~80%) gaat naar de Waalse Deelstaat
- Het Brusselse aandeel (~20%) gaat naar de Brusselse Deelstaat
- Gekoppeld aan een geleidelijke verhoging van de fiscale autonomie (deelstaten heffen een deel van de personenbelasting zelf)
Interdeelstatelijke coördinatie: voor aangelegenheden die coördinatie vereisen (leerplannen, diploma-erkenning, kwaliteitsnormen), wordt een Interdeelstatelijk Onderwijsoverleg opgericht. Een overlegorgaan naar Zwitsers model (EDK), geen bestuurslaag.
Internationaal model: Duitsland/Zwitserland. Territoriale deelstaten beheren onderwijs en cultuur, met vrijwillige coördinatie via overlegorganen.
Geschatte besparing/efficiëntiewinst:
- Opheffing FWB-parlement: ~€50 miljoen/jaar
- Opheffing FWB-kabinetten: ~€15-17 miljoen/jaar
- Integratie FWB-administratie in Waalse en Brusselse administraties: geschat €100-200 miljoen/jaar aan overhead, dubbele structuren, coördinatiekosten
- Totaal directe besparing: €150-250 miljoen/jaar
- Indirecte winst (geen fiscal gap meer, betere uitgavendiscipline door eigen fiscaliteit): potentieel €500 miljoen+/jaar op termijn
- Eliminatie van het democratisch deficit: onbetaalbaar
Implementatiepad:
- Vereist: grondwetsherziening (art. 2, 115-130): twee legislaturen
- Vereist: nieuwe bijzondere financieringswet
- Vereist: samenwerkingsakkoord Wallonië-Brussel voor overgangsperiode
- Tijdshorizon: 8-12 jaar (voorbereiden in legislatuur 2029-2034, implementeren in 2034-2039)
- Transitiepad: eerst verdere art. 138-transfers, dan formele opheffing
Fase 4: Partijpunt (Website-klare tekst)
Deel A: Het partijpunt
Franse Gemeenschap (FWB) als bestuursniveau. Afgeschaft
België is het enige land ter wereld met een apart bestuursniveau voor taalgroepen. Bovenop de deelstaten. De Franse Gemeenschap (FWB) heeft geen eigen verkiezingen, geen eigen belastingen, en €14 miljard schuld. HART schaft dit bestuursniveau af en geeft onderwijs, cultuur en welzijn aan de Waalse en Brusselse Deelstaat. Zoals elk normaal federaal land.
Deel B: De uitleg
Hoe het nu werkt
De Franse Gemeenschap. Officieel nog steeds zo genoemd in de Grondwet, al noemt ze zichzelf "Fédération Wallonie-Bruxelles". Is een bestuursniveau dat onderwijs, cultuur, sport, media en jeugdbeleid beheert voor alle Franstaligen in België. Dat klinkt logisch, maar het is het in de praktijk niet. De FWB heeft een parlement van 94 leden waar niemand rechtstreeks voor stemt: het zijn allemaal Waalse en Brusselse parlementsleden die er "bij" zitten. Ze heeft een regering van 6 ministers waarvan er 4 tegelijk ook Waals minister zijn. En ze geeft jaarlijks €15 miljard uit. Waarvan ze zelf geen cent int. Al het geld komt van de federale overheid.
Wat er mis gaat
Drie kernproblemen. Ten eerste: geen enkele burger stemt voor dit bestuursniveau. Het FWB-parlement is het enige parlement in België zonder rechtstreekse verkiezingen. Minder dan 30% van de Franstaligen weet zelfs wat het verschil is tussen het Waals Gewest en de Franse Gemeenschap.
Ten tweede: de FWB geeft €15 miljard uit per jaar maar heeft geen eigen belastingbevoegdheid. Nul. Elke euro komt via federale dotaties. Dit is wat economen een "fiscal gap" noemen. De maximale scheiding tussen wie betaalt en wie beslist. Het resultaat is voorspelbaar: een schuld van €14,25 miljard (eind 2025), een jaarlijks tekort van €1,3 miljard, en een schuldtrajectorie die naar €21 miljard gaat tegen 2029. De rentelast alleen al bedraagt €294 miljoen per jaar. Het Rekenhof gaf in 2024 een afkeurend oordeel over de FWB-rekeningen.
Ten derde: institutionele spaghetti. De FWB oefent bevoegdheden uit op Waals grondgebied (waar het Waals Gewest ook bestuurt) én in Brussel (waar het Brussels Gewest ook bestuurt). Dezelfde ministers zitten in twee regeringen. Dezelfde parlementsleden stemmen in twee parlementen. Via artikel 138 van de Grondwet heeft de FWB al bevoegdheden overgedragen aan het Waals Gewest (in 1993 en 2014): een stille erkenning dat het systeem niet werkt. Maar de overkoepelende structuur blijft bestaan, met alle kosten van dien.
Het Vlaamse model toont dat het anders kan. Vlaanderen fuseerde in 1980 het Vlaams Gewest en de Vlaamse Gemeenschap tot één parlement en één regering. Resultaat: efficiëntie, duidelijke verantwoordelijkheden, en een gecombineerd budget dat inmiddels €57 miljard bedraagt. Aan Franstalige zijde werd deze fusie politiek geblokkeerd door de PS, die vreesde haar overwicht te verliezen in een groter geheel.
Hoe het elders werkt
België is letterlijk het enige land ter wereld met een apart bestuursniveau voor taalgroepen bovenop de territoriale deelstaten. In Duitsland beheren de 16 Länder onderwijs en cultuur (de zogenaamde Kulturhoheit der Länder). In Zwitserland. Een land met vier officiële talen. Zijn de 26 kantons verantwoordelijk voor onderwijs, zonder enig gemeenschapsparlement. In Oostenrijk, Nederland, Denemarken, Zweden en Finland: overal is onderwijs een bevoegdheid van de territoriale eenheden (deelstaten, provincies of gemeenten), nooit van een taalgebaseerd bestuursniveau.
Het Zwitserse model is bijzonder instructief. Meertalige kantons als Bern, Fribourg en Wallis/Valais regelen het taalbeheer intern. Coördinatie tussen kantons gebeurt via de EDK (Conférence suisse des directeurs cantonaux de l'instruction publique): een overlegorgaan, geen bestuurslaag. Resultaat: uitstekend onderwijs, geen institutionele spaghetti, en geen enkel gemeenschapsparlement.
Wat HART voorstelt
De FWB wordt als bestuursniveau afgeschaft. Haar bevoegdheden worden territoriaal verdeeld:
Onderwijs, cultuur, sport, jeugd en media op Waals grondgebied gaan naar de Waalse Deelstaat. Het Franstalig onderwijs en de Franstalige cultuur in Brussel worden een autonome bevoegdheid van de Brusselse Deelstaat, met grondwettelijke taalgaranties die de rechten van beide taalgemeenschappen beschermen. Wetenschappelijk onderzoek (FNRS) wordt een federale bevoegdheid, samen met het Vlaamse FWO.
De huidige FWB-dotaties worden herverdeeld: ~80% naar de Waalse Deelstaat, ~20% naar de Brusselse Deelstaat, gekoppeld aan een geleidelijke verhoging van de fiscale autonomie zodat de deelstaten zelf een deel van de personenbelasting kunnen heffen. Wie beslist, betaalt. Het einde van de fiscal gap.
Voor coördinatie (diploma-erkenning, kwaliteitsnormen, leerplankaders) wordt een Interdeelstatelijk Onderwijsoverleg opgericht naar Zwitsers model. Een overlegorgaan, geen bestuurslaag. Licht, effectief, zonder parlement of kabinetten.
Wat het oplevert
Directe besparing: €150-250 miljoen per jaar aan dubbele structuren, kabinetten en parlementskosten. Indirecte winst: een einde aan de €14 miljard fiscal gap, betere uitgavendiscipline door eigen fiscale verantwoordelijkheid, en potentieel €500 miljoen+ per jaar aan efficiëntiewinst op termijn.
Maar de belangrijkste winst is niet financieel. Het is democratisch: elke euro die aan onderwijs en cultuur wordt besteed, wordt beslist door een parlement waarvoor de burger rechtstreeks gestemd heeft. Geen schaduwparlement meer. Geen dubbele petten. Geen onzichtbaar bestuursniveau dat €15 miljard beheert terwijl niemand weet dat het bestaat.
België is het enige land ter wereld dat dit systeem heeft. Er is een reden waarom geen enkel ander land het heeft gekopieerd.